Playbox nr 6 (10/2011)
W marcu 2011 roku na rynku czasopism z grami na konsole pojawił się nowy gracz – Playbox. Pismo rekomendowane przez CDAction poświęcone tylko i wyłącznie grom na konsole. Czy jest potrzebne i jakie są wrażenia po zapoznaniu się z kilkoma numerami? Wrażenia w skrócie pozytywne. Dobra cena (9,99), teksty napisane tak, że nie odrzucają a nawet zachwycają (styl „CD Action”), dość pojemne w teksty, bez żadnej płyty z demami (to zarówno plus jak i minus) i co najważniejsze dla mnie – czcionka jest czytelna.
Konkurencyjne pisma odstraszają jakością druku i mikroskopijną czcionką. Niewygoda czytania sprawia, że człowiekowi nie chce się męczyć. Playbox zaś oferuje komfort dla czytelnika. Wszystko to sprawia, że zawartość pochłania się szybko i można powiedzieć, że lekturze towarzyszy poczucie satysfakcji. Lekko, łatwo, przyjemnie, merytorycznie.
RAGE - pierwsze spojrzenie
7 października 2011 – premiera długo oczekiwanej gry RAGE. Dlaczego długo oczekiwanej? To proste – za RAGE stoją twórcy m.in. Dooma i Quake. Id Software zawsze byli w pewnym sensie wizjonerami, popychającymi branżę rozrywki elektronicznej do przodu. Więc większość graczy z zapartym tchem oczekiwało na tą grę. Czy warto – zobaczymy.
Póki co, jeśli się chce zagrać trzeba wysupłać 99 złotych (Saturn) lub 129 złotych (Empik). W zamian otrzymuje się pudełeczko z 3 płytami DVD – tyle zajmuje instalacja.
CD Action 10/2011 (nr 196)
CD Action tradycyjnie rozpieszcza i czytelników i graczy. Poniżej znajdziecie wykaz tego, co w numerze. Zapowiedzi, testy sprzetu, recenzje gier komputerowych, ciekawą publicystyke oraz wesołe i śmieszne rózne tematy. Do tego płyty DVD - aż dwie. A na nich oprócz dem, trailerów i innych goodies - pełne wersje.
PEŁNE WERSJE
Tomb Raider: Underworld
Lara jak zwykle jest prześliczna – co tu dużo gadać. Rusza się bardzo zgrabnie, jest okrągła jak trzeba z przodu i z tyłu, a swe zgrabne, silne uda z wdziękiem wykorzystuje do wyprowadzania miażdżących kopnięć oraz opinania szczęśliwych filarów podczas wspinaczki. Owszem, wszystko to już widzieliśmy i mogłoby być tego więcej, ale trzeba przyznać, że „w praniu” dziewczę sprawdza się bez zarzutu. Jest płynnie, gibko i akrobatycznie. W Underworld po raz pierwszy zresztą do animacji bohaterki wykorzystano technikę motion capture. Fabuła (która nawiasem mówiąc, nigdy nie była ani najmocniejszą, ani najważniejszą stroną serii) kontynuuje wątki z poprzednich części, więc możemy się spodziewać powrotu poznanej wcześniej pary femmes fatales – Natalii i Amandy. W pewnym momencie dołączy do nich zresztą jeszcze jedna tajemnicza kobieta – zwinna, zgrabna, piękna i… może nieco blada, ale której według mnie jest w grze zdecydowanie zbyt mało! Historia sama w sobie, jak wspomniałem, jest przeciętna, ale oferuje kilka ciekawych zwrotów akcji, dzięki którym udawanie, że obchodzą nas losy postaci, nie przychodzi z wielkim trudem. Underworld tylko powiela i ulepsza to, czego mieliśmy okazję doświadczyć, obcując z Legendą i Anniversary. I robi to doskonale. Jest to produkcja, która na równi spodoba się fanom i tym, którzy nie mieli jeszcze okazji wlepić wzroku w pośladki panny Croft. enki
The Undergarden (PS3)
The Undergarden to hipnotyzująca gra familijna z kategorii casual od firmy Atari.
Platformówka ta pozwala odprężyć się także dorosłemu graczowi po trudach dnia lub innych trudach. Oczywiście jeśli gracz lubi polatać dziwnym stworkiem, sprawić, by halucynogenna flora zakwitła, a za sprawą muzyków rozkwitała jeszcze bardziej i bardziej. W grze trzeba rozwiązywać proste łamigłówki aby otworzyć kolejne przejście - czyli klasycznie jak w platformówce, zbierać, przenosić, kombinować. Szczęśliwie nie można zginąć (w przeciwieństwie do gry Limbo - opisywanej chwile temu).
Limbo (PS3, Xbox360, PC)
Platformówki kojarzą się raczej z grami familijnymi, prawda? Nie Limbo, którego koncepcja opiera się na drastycznej, wielokrotnej śmierci głównej postaci przy każdym, najdrobniejszym błędzie.
Gra utrzymana w koncepcji “starego kina” - mroczna sceneria w odcieniach szarości, wypełniona niepokojącymi dźwiękami to majstersztyk,, jakiego nie powstydziłby się żaden twórca horrorów.
Sony PlayStation Network działa
Z pewną dozą nieśmiałości włączyłem PS3 i połączyłem się z PSN. Aktualizacja oprogramowania, zmiana hasła - i wygląda na to, że po wielkim włamie do PSN nie ma już śladu. Przypomnę - prawie miesiąc PSN było sparaliżowane. Włamanie to wyciek danych klientów. Prawdopodobnie tez danych dotyczących kart kredytowych a nie samych profili graczy. Szczęśliwie do PSN nie zdążyłem nic wpisać ani dokonywać zakupów. Więc trochę z większym spokojem obserwowałem co się działo.
Mafia 2
Premiera gry MAFIA II miała miejsce już jakiś czas temu. Od tego czasu gracze pograli i pojawiły się opinie o grze. Ciekawsze to nie tylko te z prasy i portali branżowych, ale tez zamieszczane na grupach dyskusyjnych przez “żywych” graczy.
Oto kolejna opinia z pl.rec.gry.komputerowe (cytat bez redakcji):
Wlasnie skonczylem przechodzic Mafia II. Zajelo mi to bez pospiechu nieco ponad 16h gry. Oto moje spostrzezenia (zaczne od pozytywnych):
+ muzyka w grze jest wysmienita, tak samo jak w I czesci gry, buduje nastroj, szkoda, ze jest tak malo stacji radiowych.
+ grafika - jak na dzisiejsze czasy szalu nie ma, ale jest na przyzwoitym poziomie. Bardzo ladne modele pojazdow, ludzie jednakze jacys w moim odczuciu sztuczni, nie wiem na czym to polega, ale “plastikowi”.
+ system chowania sie za przeszkodami - calkiem przyjemnie sie strzela zza winkla, wreszcie w jakiejs grze nasz bohater sie chowa, a nie leci jak kuloodporny wprost na wrogow :)
I to na tyle dobrego, reszta z mieszanymi uczuciami:
Shogun 2
Premiera gry SHOGUN 2 miała miejsce już jakiś czas temu. Od tego czasu gracze pograli i pojawiły sie opinie o grze. Ciekawsze to nei tylko te z prasy i portali branzowych, ale tez zamieszczane na grupach dyskusyjnych przez “żywych” graczy.
Oto opinia z pl.rec.gry.komputerowe (cytat bez redakcji):
Odszczekuję obawy, hał, hał. Dzięki uciążliwej chorobie miałem okazję nieco pograć ;) Po pierwsze primo, reinstalacja driverów do karty faktycznie nieco pomogła :) Co prawda dalej brakuje mi AA, ale kolorki są ładniejsze i ogólnie wrażenie estetyczne zyskało. Co do bugu z zawieszaniem się gry na początku, to niestety nic nie pomogło, ale przynajmniej zupgrade’owałem sobie bios… Na szczęście okazało się, że zwis występuje tylko w przypadku, kiedy grając jednym z rodów kliknie się lewym przyciskiem myszy na jednostkę nieprzyjaciela, stojącą przy najbliższym mieście. Oczywiście było to pierwsze co za każdym razem robiłem :| Tak czy inaczej, po spędzeniu z grą dłuższego czasu muszę powiedzieć, że jest zdecydowanie dobra, jeśli nie najlepsza z cyklu (chociaż oczywiście to tylko moje zdanie niehardkorowca).